|
|
|
|
CCSA Tygerberg Region Presents:
The National Parks Tour
Dates: 30th June to 10th July 2005 The long awaited story is here... Text: Vanessa Schmidt Photographs: Tour Group 25 Karavane oppad vanaf Kaapstad na Addo Nasionale Park - sjoe - kan jy jouself indink hoe dit moes gelyk het? Wel hier is ons storie :-
Dit is Donderdag oggend, 30 Junie 2005, die tyd is 09H30. Stuk-stuk kom die manne en die vroue, die kinders en die karavane daaraan. Die Plek : Wynland Eenstop, die okkasie : ONS GAAN TOER!!
Die toerleier, Theo Schmidt, is haastig
om almal op hulle regte plekke en in Die kindertjies kry elkeen ‘n ou speeldingetjie, geborg deur Good Hope Instruments, Ma en Pa kry ook ‘n notaboekie en pen, geborg deur Homenet Goodwood. 10H00 val ons in die pad, ons Eerste stop is Birds Paradise in Robertson. Oppad tref ons eerste teëspoed ons, Bloubul se karavaan kry ‘n papwiel. Gelukkig was sy spaarwiel in werkende toestand en kon Bollie hom gou help om die wiel om te ruil. VIVA die Stormers – help ‘n Bloubul in sy uur van nood!!
By Birds Paradise stop ons vir ‘n ligte middagete. Na ‘n gestoei om 22 karavane in ‘n relatief klein parkeer area te kry, is ons reg vir middagete. Die plek is in rep en roer, 40 volwassenes en 34 kinders, dis baie mondjies om op een slag te voer. Dankie Birds Paradise julle het julle goed van julle taak gekwyt. Die kinders het die voëls, die diere en die speelplek terdëe geniet. Na ete en ‘n paar bottels wyn later, Bacchus en Skim, is ons weer oppad. Volgende stop is Baden Boskamp net buite Montague.
Die grondpad na ons kampeerplek was nogal rof; dit was soos om te 4X4 met ‘n
karavaan…… Maar almal het dit “gemaak”.
Dis Vrydag oggend en ons is oppad na ons volgende bestemming. Bacchus se
voertuig gee probleme en hy moet afhak. Sy voertuig word ingesleep deur Bollie
aangesien hy die enigste persoon is wat ‘n tow bar aan sy karavaan het.
Die Auto Electrician op die dorp maak Bacchus se voertuig verniet reg,
en terwyl al die dinge gebeur vat die manne hulle kans en daar word Muskadel
gekoop vir die koue aande wat voorlê. Dankie Montague vir hulle gasvryheid. Weer oppad. Ons Volgende bestemming : Kango Bergoord, Oudtshoorn. Hier trek ons laer, by nou het nog lede by ons aangesluit en ons groepie van 25 is voltallig. Die kamp lê in ‘n kloof en is prentjie mooi. Weereens gooi Vuurpyl die musiek, die vure brand hoog, die kinders speel rugby totdat julle sopnat is en almal geniet.
Later die middag, so teen sononder, gaan proe ons wyn en kyk na ‘n vertoning Sondag oggend, Alfa deel ‘n gedeelte met ons rondom die Behoeftige Vrou - ons Vader weet altyd wat ons behoeftes is. Weer word daar fines uitgedeel. Mandela kry die lepel aangesien hy in die parkie gesit en slaap het (buite temperatuur ± 0 ° C) terwyl sy makkers hom gesoek het. Hierna val ons weer in die pad, ons volgende bestemming : Jeffreysbaai
Oppad kry ons, ons tweede papwiel - Bassy - MAAR, Bassy se karavaan, se
spaarwiel, is óók pap. Arme Alfa moes al die pad terug ry om vir Bassy te gaan
help. Hagar en Skim gaan staan toe óók sonder petrol. Weereens kom Bollie tot
die rescue,
Terug by Jeffreysbaai; die wind waai dat die biesies bewe, en meeste van ons besluit om te gaan uiteet. Sondag aand….. Klein dorpie……. Het maar gelol. Die Vuurpyl en Dagwood gesin het by ‘n Restaurant gestop en hulle was die enigste klante. Dik Dif, Judge en Mr. Mustard families, moes Tappas Restaurant mooi vra om hulle kombuis oop te maak vir hulle. Maar almal se magies was vol en die dames het nie skottelgoed gehad om te was nie. Maandag oggend. Die hele kamp is in rep en roer, die dames wie gewoonlik laat slaap, is op en aan die gang, die kinders wie gewoonlik laat slaap (Groenie jnr) is op en help Pa oppak WANT, ons gaan Billabong fabrieke toe!!! Almal koop hulle beursies leeg en maak ‘n aansienlike duik in die fabrieke se voorraad. Nog nooit in die geskiedenis van Tygerberg Klub het daar al ooit so baie mense op een slag met Billabong baadjies en skoene rond geloop nie. Net voor ons vertrek, word daar weer fines uitgedeel. Judge word beloon met die lepel. Hy het die oggend 02H00 opgestaan, dinkende dis 06H00, gaan stort en reggemaak om vir Dik Dif ‘n slag eerste koffie te gee. Daar word groepfoto’s geneem en ons val weer in die pad. Volgende stop : Addo Nasionale Park
Hierdie was beslis die hoogtepunt van die hele toer. Die kampplekke was mooi
groot en uitgelê met klippies. Daar was selfs houttafels met bankies op elke
staanplek. Nadat ons almal afgehak en opgeslaan het, het almal die park
ingevaar om die diere te gaan soek. Die park bestaan uit sowat 13 swart
renosters, 400 olifante, 450 buffels, 30 zebras, 2000 koedoes, 400 vlakvarke,
270 rooihartebeeste, 200 elande, 6 leeus, 8 hiënas en verskeie bosbokke,
grysbokke, duikers en volstruise. Almal was dit eens dat ons al 400
olifante en
vlakvarke 2 maal gesien het, om nie eens te praat van die volstruise nie. As
daar 500 volstruise was, het ons 700 gesien .... Meeste van ons het ook op die
nagrit
gegaan. ‘n Buffel, as die son skyn, en ‘n buffel, as dit donker is, lyk
glad nie dieselfde nie. Dit was AWESOME om so deur die
donker veld te
ry, dankie tog die leeus het vroeg gaan slaap. Ons weer was absoluut ongelooflk, ons kon nie vir beter gevra het nie. Van die jonger dames wat avontuurlustig was het ‘n perderit aangedurf. Juffrou Groenie se agterstewe was blykbaar so seer sy kon nie sit vir 2 dae nie. Na 2 dae van vlakvarke en volstruise en óók van baklei om die apies uit ons karavane te hou, val ons weer in die pad. Net voor ons ry kry Mev Robert gou vinnig die lepel. Hoekom? Want sy het mense langs die pad met lemoene gegooi…
Ons volgende bestemming : Pine Lodge Resort in Port Elizabeth. Oppad in die dorp in, ry ‘n dame verby Dagwood en vra ewe vriendelik wie’s ons en waarnatoe is ons oppad en ons moet dit geniet in P.E. - geen wonder hulle verwys na PE as die “Friendly City” nie. By Pine Lodge staan ons in ‘n perdeskoen met die ablusie in die middel. Die kamp is pragtig. Weereens word daar die dorp ingevaar met ‘n spoed, want PE het so baie om te sien. Daar is Happy Valley met al sy cartoon-uitstallings, daar’s die casino, daar is die dolfyne, die hawe; party mans het selfs die VW Fabriek besoek. (party gelukkiges het sommer ‘n polo by die fabriek winkel aangeskaf). Die weer is ons weereens goedgesind – geen wind! Na 2 aande in Port Elizabeth, pak ons op. Net voor ons vertek hou ons gou vinnig ‘n bymekaarkoms en die fines loop weer sterk. Hannes kry die lepel aangesien hy in ‘n ander man se pot gaan gekrap het, die evidence is gevind – ‘n klip. En sy arme kindertjies was bedloos omdat pappie gaan kuier het met hulle bed en eers laaaat aand terug gekom het.
Hierna is dit Tsitsikama Park, Stormsriviermond. WAT ‘N PARK! Die uitsig asemrowend mooi. Een nag was te min op die pragtige plekkie. Party van ons het die Restaurant / Kafee besoek, ander het die 390 trappies na die hangbrug aangedurf, ander het na die Grootboom gaan kyk en party ander het ‘n 5 dag toer in 2 ure probeer doen en sodoende “verdwaal” in die donkerte. Gelukkig kon Mandela en Lekke-ekke hulle weer veilig terug besorg aan hulle bekommerde ouers. Ons toer kom nou vinnig tot sy einde. Ons laaste sleep is na Vleesbaai, 275 km verder. Party slim mense het vroeg opgestaan, ywerig opgepak en gejaag na Die Dekke om die Rugby wedstryd op TV te gaan kyk. Die arme Bokke, dit was maar ‘n treurige spul.
By Vleesbaai aangekom moes die manne koppe
Ons toer is afgesluit met die finale fines uitdeling, ‘n toespraak deur Vuurpyl en ‘n regte-egte-lekker-boerekos-ete, voorberei deur die eienaar van die plaas se vrou en haar helpers. Mnr en Mev Toerleier, a.k.a. Dagwood, is verras met ‘n geskenk van al die lede af. Ons het van ‘n vertroulike bron verneem dat Dagwood die hele geskenk “geneem” het en dat Mev. Dagwood nie ‘n sent daarvan “gesien” het nie. Na 10 aande van weg slaap van die huis af, het ons aan die einde van ons Toer, gekom. Alfa het ons heel toepaslik weer die Sondagoggend toegespreek met die gedagte rondom “besluite wat ons moet neem”. Na ‘n gebed en dankie sê aan ons Vader dat Hy ons so beskerm het vir die 10 dae van ons toer, het ons verdaag en elkeen is op sy eie tyd terug na sy eie bestemming. Om die Toer van Julie 2005 op te som :- Die Toerleier was so moeg hy het nog ‘n aand op Vleesbaai deurgebring met Dagwood jnr. Mev Dagwood, wel dit word vertel, sy was so “gatvol”, Vuurpyl moes haar huis toe vat… CHEERS!! Tot volgende Jaar, dan maak ons weer so………………… miskien?!?!
'n Paar Statistieke
Dankie aan Mev. Skilpad en die ander wat ons voorsien het van haar daaglikse notas, sonder dit sou die artikel nie die lig gesien het nie.
Nawoord van Theo & Vanessa
Schmidt Dankie vir die wonderlike geskenk, Theo het dit vreeslik geniet. Dit was lekker om saam met julle te kuier, ons sal die Memories vir ewig saam met ons dra!!!!!!!!! Julle is ‘n GREAT klomp bymekaar. Liefde Theo, Vanessa & Logan
Tour Guides Theo & Vanessa Schmidt Tel.: (021) 939 6009 Fax.: (021) 939 8024 Cell.: 082 446 6082
|
|
Stuur e-pos aan
Tygerbergstreek Webmeester met enige vrae of kommentaar ten opsigte
van hierdie webtuiste.
|
Wat ‘n verrassing toe ons ons bestemming bereik. Dit is die pragtigste ou
plekke tussen die berge. Die manne stop, parkeer die karavane en die vure word
aangesteek. Vuurpyl gooi bietjie musiek en dit raak jolig op Baden (die
eienaar was blykbaar so impress met sy vol kamp dat hy self foto’s kom
neem het) Ons eie Dieretuin, het een reuse vuur gemaak in die Lapa en
dit is dan ook hier waar die eerste fines uitgedeel is. Elke karavaan
het ‘n fine 
bymekaar sit, want eerstens om by
die staanplek uit te kom was nie so maklik vir party van die voertuie nie, en
tweedens die manne met die “groot” waens moes almal op een groot plot staan
- al plot wat plat genoeg is vir die Exclusives. Maar met ‘n meet en pas, is
almal in en die finale makietie kan begin. Party van die lede het gaan 4X4
ander het net rustig verkeer, so asof die go so bietjie beginne opraak het…
ander was natuurlik hulle ou-self en het ons vermaak met hulle Mexican waves
en danspassies! ‘n Fassinerendheid van die kamp wat ons almal seker sal bybly,
was party van die storte - dakloos - so, jy óf stort in die sonlig,
óf jy
stort onder die sterre…